اولین زن شاعر فارسي گوی را، رابعه قُزداری بلخی، مُلَقب به "زين العرب" دختر کعب، امير بلخ و از اهالي قُزدار (قصدار، خضدار، شهری قديمي واقع ميان سيستان، مکران و بست) میدانند که معاصر رودکی بود. رابعه عاشق بردهٔ‌ برادرش شده بود، برده‌ای به نام بکتاش. به دستور برادرش، او را به حمام ‌بردند و رگش را زدند. این پایان اولین زنِ شاعر فارسی گوی تاریخ بود.

مشهورترین بیت از اشعار رابعه بلخی:
مگر چشمِ مجنون، به ابــر انــدر است.... کـه گُـل، رنـگِ رُخـسـارِ لـيـلــــي گـــــرفــت.


نگاره: ‏اولین زن شاعر فارسي گوی را، رابعه قُزداری بلخی، مُلَقب به