امیدی دوباره

رسول خدا(ص): فاطمه جان !روز قيامت هر چشمى گريان است؛ مگر چشمى که در مصيبت و عزاى حسين گريسته باشد، که آن چشم در قيامت خندان است و به نعمت هاى بهشتى مژده داده مى شود.

پیامبر اعظم صلّى اللّه عليه و آله
1. براى شهادت حسين عليه السلام، حرارت و گرمايى در دلهاى مؤ منان است که هرگز سرد و خاموش نمى شود.

جامع احاديث الشيعه ، ج 12، ص 556

امام رضا عليه السّلام
2. هر کس که عاشورا، روز مصيبت و اندوه و گريه اش باشد، خداوند روز قيامت را براى او روز شادى و سرور قرار مى دهد.

بحارالانوار، ج 44، ص 284

امام سجّاد عليه السّلام
3. هر مؤ منى که چشمانش براى کشته شدن حسين بن على (عليه السّلام) و همراهانش اشکبار شود و اشک بر صورتش جارى گردد، خداوند او را در غرفه هاى بهشتى جاى مى دهد.

ينابيع الموده ، ص 429

امام رضا عليه السّلام
4. هرگاه ماه محرّم فرا مى رسيد، پدرم (موسى بن جعفرعليه السّلام)ديگر خندان ديده نمى شد و غم و افسردگى بر او غلبه مى يافت تا آن که ده روز از محرّم مى گذشت ، روز دهم محرّم که مى شد، آن روز، روز مصيبت و اندوه و گريه پدرم بود.

امالى صدوق ، ص 111

رسولُ اللّه (صلّى اللّه عليه و آله)
5. فاطمه جان !روز قيامت هر چشمى گريان است؛ مگر چشمى که در مصيبت و عزاى حسين گريسته باشد، که آن چشم در قيامت خندان است و به نعمت هاى بهشتى مژده داده مى شود.

بحارالانوار، ج 44، ص 293

حضرت صادق عليه السّلام
6. يک سال تمام ، هر شب و روز بر حسين بن على (عليه السّلام) نوحه خوانى شد و سه سال ، در روز شهادتش سوگوارى برپا گشت.

بحارالانوار، ج 79، ص 102

امام رضا عليه السّلام
7. اى دعبل! دوست دارم که برايم شعرى بسرايى و بخوانى ، چرا که اين روزها (ايام عاشورا) روز اندوه و غمى است که بر ما خاندان رفته است.

جامع احاديث الشيعه ، ج 12، ص 567

حضرت على عليه السّلام
8. خداوند براى ما، شيعيان و پيروانى برگزيده است که ما را يارى مى کنند، با خوشحالى ما خوشحال مى شوند و در اندوه و غم ما، محزون مى گردند.

غررالحکم ، ج 1، ص 235

حسين بن على عليه السّلام
9. چشمان هر کس که در مصيبت هاى ما قطره اى اشک بريزد، خداوند او را در بهشت جاى مى دهد.

احقاق الحق ، ج 5، ص 523

امام صادق عليه السّلام
10. پدرم امام باقر عليه السّلام به من فرمود:اى جعفر! از مال خودم فلان مقدار وقف نوحه خوانان کن که به مدّت ده سال در (منا) در ايام حجّ، بر من نوحه خوانى و سوگوارى کنند.

بحارالانوار، ج 46، ص 220

امام صادق عليه السّلام
11. هيچ کس نيست که درباره حسين عليه السّلام شعرى بسرايد و بگريد و با آن بگرياند مگر آن که خداوند، بهشت را بر او واجب مى کند و او را مى آمرزد.

رجال شيخ طوسى ، ص 289

امام صادق عليه السّلام
12. هرکس در راه ما و براى ما يک بيت شعر بسرايد، خداوند براى او خانه اى در بهشت، بنا مى کند.

وسائل الشيعه ، ج 10، ص 467

امام صادق عليه السّلام
13. خدا را سپاس که در ميان مردم ، کسانى را قرار داد که به سوى ما مى آيند و بر ما وارد مى شوند و ما را مدح و مرثيه مى گويند.

وسائل الشيعه ، ج 10، ص 469

امام سجاد عليه السّلام
14. من هرگز شهادتِ فرزندان فاطمه (عليها السّلام) را به ياد نياوردم، مگر آنکه بخاطر آن، چشمانم اشکبار گشت .

بحارالانوار، ج 46، ص 109

امام باقر عليه السّلام
15. هيچ کس نيست که ما را ياد کند، يا نزد او از ما ياد شود و از چشمانش هر چند به اندازه بال پشه اى اشک آيد، مگر آنکه خداوند برايش در بهشت ، خانه اى بنا کند و آن اشک را حجاب ميان او و آتش دوزخ قرار دهد.

الغدير، ج 2، ص 202

امام صادق عليه السّلام
15. امام زين العابدين عليه السّلام بيست ساله (به ياد عاشورا) گريست و هرگز طعامى پيش روى او نمى گذاشتند مگر اينکه گريه مى کرد.

بحارالانوار، ج 46، ص 108

امام صادق عليه السّلام
16. نزد هر کس که از ما (و مظلوميت ما) ياد شود و چشمانش پر از اشک گردد، خداوند چهره اش را بر آتش دوزخ حرام مى کند.

بحارالانوار، ج 44، ص 285

امام صادق عليه السّلام
17. هر کس که چشمش در راه ما گريان شود، بخاطر خونى که از ما ريخته شده است ، يا حقى که از ما گرفته اند، يا آبرويى که از ما يا يکى از شيعيان ما برده و هتک حرمت کرده اند، خداى متعال به همين سبب ، او را در بهشت جاودان ، براى ابد جاى مى دهد.

امالى شيخ مفيد، ص 175

امام صادق عليه السّلام
17. اى زراره ! آسمان چهل روز، در سوگ حسين بن على عليه السّلام گريه کرد.

جامع احاديث الشيعه ، ج 12، ص 552

امام صادق عليه السّلام
18. هر ناليدن و گريه اى مکروه است، مگر ناله و گريه بر حسين عليه السّلام.

بحارالانوار، ج 45، ص 313

امام رضا علیه السلام
19. گریه كنندگان باید بر كسى همچون حسین علیه السلام گریه كنند، چرا كه گریستن براى او، گناهان بزرگ را فرو مى‏ریزد.

بحارالانوار، ج 44، ص284

امام باقرعلیه السلام
20. وقتی شیعیان به هم می رسند در مصیبت ابا عبدالله (علیه السلام )این جمله را تکرار نمایند :
« اَعظَمَ اللهُ اُجُورَنا بمُصابنا بالحُسَین (علیه السلام ) وَ جَعَلَنا وَ اِیاکُم مِنَ الطالبینَ بثاره مع وَلیهِ الاِمام المَهدی مِن الِ مُحَمَدٍ علیهمُ السَلامُ»
خداوند اجر ما را به سوگواری و عزاداری بر امام حسین (علیه السلام ) بیفزاید و ما و شما را از خون خواهان او همراه با ولی خود امام مهدی از آل محمد (علیهم السلام ) قرار بدهد .

مستدرک الوسایل،ج2،ص216

21. امام صادق عليه السّلام ، به (مسمع) که از سوگواران و گريه کنندگان بر عزاى حسينى بود، فرمود
... رَحِمَ اللّهُ دَمْعَتَکَ، اَما اِنَّکَ مِنَ الَّذينَ يُعَدُّوَنَ مِنْ اَهْلِ الْجَزَعِ لَنا وَالَّذينَ يَفْرَحُونَ لِفَرَحِنا و يَحْزَنُونَ لِحُزْنِنا، اَما اِنّکَ سَتَرى عِنْدَ مَوْتِکَ حُضُورَ آبائى لَکَ... .

خداى ، اشک تو را مورد رحمت قرار دهد. آگاه باش ، تو از آنانى که از دلسوختگان ما به شمار مى آيند، و از آنانى که با شادى ما شاد مى شوند و با اندوه ما غمگين مى گردند. آگاه باش ! تو هنگام مرگ ، شاهد حضور پدرانم بر بالين خويش خواهى بود.

وسائل الشيعه ، ج 10، ص 397

22. امام صادق عليه السّلام بر سجّاده خود نشسته و بر زائران و سوگواران اهل بيت، دعا کرده و مى فرمود:
اَللّهم ... وَ ارْحَمْ تِلْکَ الاَعْيُنَ الَّتى جَرَتْ دُمُوعُها رَحْمَةً لَنا وَ ارْحَمْ تِلْکَ الْقُلُوبَ الَّتى جَزَعَتْ وَ احْتَرَقَتْ لَنا وَ ارْحَمِ الّصَرْخَةَ الّتى کانَتْ لَنا.
خدايا ... آن ديدگان را که اشکهايش در راه ترحّم و عاطفه بر ما جارى شده و دلهايى را که بخاطر ما نالان گشته و سوخته و آن فريادها و ناله هايى را که در راه ما بوده است ، مورد رحمت قرار بده.

بحارالانوار، ج 98، ص 8