آری ...تو راست میگویی آسمان مال من است
پنجره ‌‌...
فکر ...
هوا ...
عشق ...
زمین...
مال من است!
اما سهراب تو قضاوت کن بر دل سنگ زمین جای من است؟
من نمی دانم که چرا این مردم دانه های دلشان پیدا نیست...
صبرکن سهراب!
قایقت جا دارد؟
من هم از همهمه ی داغ زمین بیز
.ارم..

نگاره: ‏خدایـــــــــــا.. این بند ِ دل آدم کجاست ، کـــه گـــاهـــی ؛ بـــا یـــه اسم.. یـــه لبخند.. یــــا حتی یـــــه لایک ! پـــــاره میشه ...!؟‏

بــرای تــو .. بــرای چشمــهایت ..

بــرای مـن .. بــرای دردهایــم ..

بــرای مــا .. بــرای ایـن هـمه تنهایــی ..

ای کـاش خــــدا کـاری کنـد .. .